همه ی تعجبم این است که چرا منی که آرزوی یک لحظه دیدنش، و صحبت کردن با او را دارم؛ هرگز حتی اتفاقی نمیبینمش!! اما "ش" و "ح" که میلی به دیدنش ندارند چپ و راست در کوچه و خیابان و بیمارستان(!) او را میبینند! خدایا این انصاف است؟ حتی دیگر به خوابم هم نمی آید....افسوس!

الان آنلاینه.... یعنی کجاست؟ چکار میکنه؟ به چی فکر میکنه؟ هووووف... قطعا به من فکر نمیکنه!

اما بیرونش کردم :) البته با ملایمت !

اگه این عشقی ک نسبت به من داشت واقعی بود، اگه اون گذشته ی مزخرف رو نداشت... وای!! الان یاد یه حدیثی افتادم!!!! اگر مومنی کسی را بخاطر گناهی که کرده سرزنش کند،نمیرد تا خود به آن گناه دچار شود!!! پناه بر خدا !!!!!!!